Bellenblazen in tijden van corona

Serve the City is in 2011 ontstaan in Brussel. Het doel? "Kwetsbare groepen helpen en aandacht geven", vertelt Hanna Vonk van de organisatie. "Er waren heel veel vrijwilligersorganisaties in Utrecht, maar nog niet één die specifiek was gericht op jongeren. Terwijl, als je hen motiveert om iets voor een ander te doen, werkt dat door in de rest van hun leven. Dat brengt een mooie beweging op gang."

Asielzoekers, ouderen, verstandelijk beperkten, mensen die eenzaam zijn;  de stichting bereikt een grote variatie aan doelgroepen. ‘Zo kunnen we altijd een activiteit vinden die aansluit bij de vrijwilligers. Dat varieert van eenmalig een tuin opknappen tot een verhuizing of meer structureel een maatje zijn." Aan hulpvragen geen gebrek. Die komen binnen via verschillende organisaties. "Met name via buurtteams die bijvoorbeeld contact hebben met vluchtelingen en verzorgingshuizen waar jongeren worden gekoppeld aan ouderen als maatje."

Aan die maatjesprojecten kwam abrupt een einde na de eerste beruchte persconferentie  van premier Rutte. Maar de volgende dag had Serve the City al een actieplan klaarliggen. "We hebben snel geschakeld. We hebben gelijk een campagne eruit gestampt en steun aangevraagd bij het Oranje Fonds. De week daarvoor hadden we al gebrainstormd: wat kan er wel en hoe gaan we dat doen?"

Het resultaat? Een project waarbij oude en kwetsbare mensen worden gekoppeld aan jongeren die zich willen inzetten als vrijwilliger in Utrecht. Dat bleek een schot in de roos. "In de eerste zes weken van de crisis kregen we 250 aanmeldingen, tegen 400 in heel 2019. Het was zo mooi om te zien hoe jongeren met tijd over zich graag wilden inzetten voor anderen."

Met drie betaalde parttimekrachten was het nog een behoorlijke puzzel om al die jongeren te plaatsen. "De hulpvragen liepen juist terug vanwege corona." Uiteindelijk richtte de organisatie zich meer op acties dan een-op-eencontact. "Jongeren hebben kaartjes gestuurd, boodschappen gedaan, gevideobeld en gewoon gebeld. Alle 250 hebben ze wel iets gedaan."

Serve the City startte verschillende creatieve activiteiten. Een daarvan was reuzebellen blazen voor de ramen van een verzorgingshuis voor dementerende ouderen in de Utrechtse wijk Zuilen. "We stonden in tweetallen voor de ramen van hun woonkamers van die hele grote bellen te blazen. Het was zo mooi om te zien hoe leuk ze het vonden. Ze werden blij en begonnen enthousiast te klappen."

Voor een sociaal initiatief werken geeft veel voldoening maar brengt tegelijkertijd lastige uitdagingen met zich mee. Dat zit bij Serve the City niet in het feit dat er te weinig vrijwilligers of hulpvragers zijn. Veel tijd gaat zitten in het professionaliseren. Ook hierbij bleek de steun van het Oranje Fonds essentieel. "Zonder die steun  hadden we niet gestaan waar we nu staan. We hadden het echt nodig om mensen in te kunnen zetten voor fondsenwerving, het onderhouden van relaties met gemeentes en ons bekend maken in de stad. Zo fijn dat we tijd kregen om dat te doen."

Hanna gaat verder: ​​​​​"We zijn een kleine organisatie dus je hoeft niet alles dicht te timmeren, maar bepaalde processen moeten worden vastgelegd om vraag en aanbod goed af te stemmen en daar worden we steeds beter in."

Inmiddels starten de reguliere activiteiten van Serve the City langzaam weer op. "Het is fijn dat videobellen bestaat, maar soms is het een schrale troost. Iemand in het echt zien, een hand of een knuffel kunnen geven, is nog steeds het meest waardevol."