In memoriam Theo van Oosten

Op 18 april 2018 overleed onze oud collega Theo van Oosten, 65 jaar oud. Van 1 januari 1982 tot 1 september 2014 werkte Theo bij het Oranje Fonds, en zijn rechtsvoorgangers het Koningin Juliana Fonds en het Juliana Welzijn Fonds.

Na zijn doctoraal in de sociale wetenschappen startte hij zijn loopbaan bij Humanitas als praktijkleider in de jeugdbescherming. Bij de fondsen was hij van 1982 tot 1989 stafmedewerker en projectadviseur. In 1989 werd hij bij het Juliana Welzijn Fonds plaatsvervangend directeur annex directiesecretaris. Deze functie bekleedde hij ook na de fusie van het Juliana Welzijn Fonds met het Oranje Fonds in 2002, tot aan zijn pensionering.

In zijn werkzaamheden betoonde Theo zich een inhoudelijk betrokken en deskundig adviseur, of dat nu was bij de ondersteuning van het bestuur, bij het sparren over een lastige afrekening, in het denken over vernieuwende aanpakken of juist in heel kleine buurtinitiatieven. Daar waar mensen zelf de regie over hun eigen leven probeerden te krijgen of te houden zocht hij naar een ondersteunende rol voor het fonds. 

Zijn intrinsieke motivatie bleek ook uit zijn nevenfuncties die allen een link met het sociale domein hadden. Verdelingsvraagstukken hielden hem bezig. Daarbij dacht hij vooral mee over oplossingen om mensen die het minder goed getroffen hadden een duwtje in de rug te geven. Theo vulde deze maatschappelijke betrokkenheid onder meer in via bestuursfuncties bij Humanitas, De Tussenvoorziening, Woningbouwvereniging Utrecht, Stichting MENS de Bilt en het Bob van der Hout Fonds.

Theo was in de hectiek die ons werk soms omgeeft een baken van rust en redelijkheid. Altijd bereid om mee te denken om tot een oplossing te komen, waarbij de menselijke maat voor hem het uitgangspunt was. Hij analyseerde snel en scherp, maar was in zijn reactie mild en empathisch. Voor hem telde de mens, niet zijn positie. Hij trad een ieder met dezelfde open houding en welwillendheid tegemoet. Op de achtergrond was hij een van de sturende krachten bij het vormgeven van het Oranje Fonds. Voor zijn enorme inzet zijn wij hem grote dank verschuldigd.

Na zijn pensionering in 2014 bleef Theo met veel collega’s en oud-collega’s van het Oranje Fonds contact houden. Wij genoten van zijn avonturen als zelfstandig ondernemer, en natuurlijk van zijn verhalen over vakanties, hobby’s en familie. 
We zullen zijn relativeringsvermogen, humor en betrokkenheid bij ons werk, en bij ons persoonlijk zeer missen.